Informatie

Deze site is gemaakt voor bewoners van de 29 appartementencomplexen aan de Arubalaan, Bonairelaan, Curacaolaan, Surinamelaan en Kapelweg.

Burendag

De foto's van Burendag 2015 staan online!

WhatsApp buurtpreventie groep

Aanmelden kan via Buurtwachters.

Facebook groep

Wordt lid van de Facebook-groep "Klein Zwitserland"

Nextdoor groep

Er is ook een Nextdoor groep "Berg Zuid"

Buurtkrant Berg Zuid
Editie 1 2016
Editie 2 2016

Donderdag koffieochtend

Buurvrouw Irene Peeters en Jan-Rienk Heuving van Welzin organiseren elke donderdag van 10.00 uur tot 12.00 uur een inloop koffieochtend in het clubgebouw van de Dahliavereniging. De inloop is gratis, koffie en thee kosten € 0,50.

Contactgegevens

VvE Beheer
de Alliantie VvE Diensten BV, Postbus 1178, 1200 BD HILVERSUM
Online portal MijnAlliantie
VvE-beheerder Arubalaan en Surinamelaan: Dhr. Eric van der Meer, tel. 088-0023230, mob. 06-23219210, e-mail evandermeer@de-alliantie.nl
VvE-beheerder Kapelweg: Dhr. Tom Reijinga, tel. 088-0023230, e-mail treijinga@de-alliantie.nl
Financieel beheerder: Mw. Saskia de Graaf, tel. 035-6551979, e-mail sdegraaf@de-alliantie.nl

Woningstichting
de Alliantie, Heiligenbergerweg 60, AMERSFOORT, tel. 088 - 00 232 00
Online portal MijnAlliantie
Gebiedscoördinator: Mw. Everdien Donker, edonker@de-alliantie.nl
Beheerder Wonen: Mw. Trudy Kreijne, tkreijne@de-alliantie.nl

Reparaties

Reparatieverzoek indienen
Er spelen meerdere factoren mee bij een reparatieverzoek
  1. Bent u huurder, neem dan altijd contact op met de verhuurder (meestal Woningstichting De Alliantie, tel. 088-0023200, maar dit kan ook een particuliere verhuurder zijn).
    1. Heeft de klacht betrekking op een gemeenschappelijk deel van het complex, dan geeft de verhuurder uw klacht door aan de VvE.
    2. Als het gaat om een reparatieverzoek in uw eigen woning dan handelt de verhuurder het direct af
  2. Bent u eigenaar?
    1. Neem voor reparatieverzoeken in/aan de algemene ruimte/installaties contact op met De Alliantie VvE-diensten, tel 088-0023230
    2. Voor reparaties in uw eigen woning bent u zelf verantwoordelijk
  3. Bij een verstopt riool belt u met Van der Velden rioleringsbeheer Utrecht BV, 030-2610314
  4. Glasschade kunt u melden bij de AON glaslijn: 0800-0205090
  5. Is de stroom uitgevallen? Bel het storingsnummer van Stedin (de netbeheerder): 0800-9009
Reparatieverzoek indienen eigenaren (via VvE)
Reparatieverzoek indienen huurders (via woningstichting)

Handhaving

Buurtbeheerder
Dhr. Erwin Kornman, Surinamelaan 51, tel. 033-4945485, e-mail ekornman@de-alliantie.nl

WijkBOA / Handhaving
Mw. Janny van Staa, tel. 14-033, e-mail JCM.vanStaa@amersfoort.nl

Wijkagent
Mw. Anne van Rekum, tel. 0900-8844

Onderhoud en service

Glazenwasser (€ 8 per keer)
Van der Linde Dienstverlening, tel. 06-11392955, e-mail info@lindedienstverlening.nl

Sleutels
De Sleutelspecialist, tel. 033-4220722

Naamplaatjes
Jemed, tel. 06-53671776

Afval

Afvalinzameling (ROVA)
Klantenservice (melden volle verzamelcontainer, afspraak maken grof afval), tel 033-4228500

Inzameldata minicontainers
Oud papier: elke 1e maandag van de maand
Restafval: om de week op donderdag
Groenafval: om de week op (de andere) donderdag
Zie voor de exacte data: http://afvalkalender.rova.nl

Verzamelcontainers
Aan de Arubalaan en Bonairelaan staan verzamelcontainers voor papier, plastic en glas.
Op de Bonairelaan staat ook een container voor kleding.

Kringloop
Kringloopcentrum Amersfoort, 033-4626969

Gemeente

Gemeente Amersfoort
Algemeen nummer: tel 14033 (op werkdagen van 8.30 tot 17.00 uur)
Meldpunt Woonomgeving (online)
Gebiedsbeheerder: Theo van Ziel
Wijkmanager: Niko Paap
Wijkwethouder: Fleur Imming
Wijkverkeersmedewerker: Koert-Jan de Groote

Verenigingen en stichtingen

Verenigingen voor huurders en eigenaren
Vereniging Huurdersbelangen
Vereniging Eigen Huis

Stichtingen voor en door bewoners
Stichting Bewonersinitiatieven Amersfoort Zuid
Stichting Woonklimaat Berg

Achtergrondinformatie

Over de wijk
Het gebied gelegen tussen de Surinamelaan, Arubalaan, Kapelweg en Bonairelaan is voor het grootste deel gebouwd in de jaren vijftig. Het werd ruimtelijk vorm gegeven door de Amersfoortse stedenbouwkundige ir. Arie Hendrik Rooimans. De uitbreiding op de Berg Zuid wordt gezien als een van de fraaiste werken van Rooimans. Kijkend vanaf de Amersfoortse Berg groepeerde hij 29 woonblokken zodanig dat het achterliggende gebied van de Gelderse Vallei via brede zichtlijnen waarneembaar bleef. Het plan werd in verschillende fasen gerealiseerd waarbij de stadsarchitecten David Zuiderhoek en Bart Linssen betrokken waren. De flatgebouwen bestaan uit drie en vier verdiepingen met zadeldaken, gesitueerd volgens de toen gangbare stedenbouwkundige uitgangspunten van de strokenbouw. In de eenduidige architectuur werd vooral aandacht besteed aan de bakstenen kopgevels die op de hoofdwegen zijn georiënteerd. Binnen het volume van de bouwblokken zijn balkons gerealiseerd. De openbare groenstructuur rond de flatgebouwen zorgde door de zichtlijnen voor een sterk ruimtelijk karakter, waarbij het groen in de directe nabijheid van de flats als ‘park’ is vormgegeven, terwijl het gebied dat verder van de bebouwing is gelegen meer als ‘bos’ kan worden getypeerd. Deze stedenbouwkundige opzet kreeg in de jaren vijftig nationale en internationale aandacht. De zorgvuldig ontworpen samenhang tussen bebouwing, stedenbouwkundige- en groenstructuur met de fraaie doorzichten, waren in 1988 aanleiding om het complex op de lijst van de gemeentelijke beschermde stadsgezichten te plaatsen. De zichtlijnen, die zorgden voor een sterk ruimtelijk karakter, dienen weer in ere te worden hersteld. Met name langs de Kapelweg dient het zicht vanaf de weg door het gebied heen gewaarborgd te worden.

Gemeentelijk stadsgezicht
Naast afzonderlijke beschermde panden, de monumenten en beeldbepalende panden, kennen we ook straten of wijken die, volgens de definitie, van belang zijn vanwege hun onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang.
We kennen in Amersfoort naast twee rijksbeschermde stadsgezichten (de historische binnenstad en een deel van het Bergkwartier), 14 gemeentelijke stadsgezichten waaronder de Surinamelaan en omgeving. Dit beschermde stadsgezicht is gelegen op de Berg bij het groengebied Klein Zwitserland. Surinamalaan e.o. is sinds 1988 een gemeentelijk stadsgezicht, en als volgt gemotiveerd:
Complex van grote betekenis als representant van een ruim opgezette wijk, ontworpen volgen de uitgangspunten van de CIAM en gegroepeerd op een thans bomenrijk terrein. De architectuur is kenmerkend voor de jaren vijftig.
Het Congrès Internationaux d’Architecture Moderne (afgekort tot CIAM) was een groot internationaal platform dat in de eerste helft van de 20e eeuw een grote stempel heeft gedrukt op het architectuur debat. Een van de belangrijkste ideeën die uit de CIAM voortkwamen was het idee van 'de functionele stad'. In de CIAM werden geplande steden gepropageerd, waarbij functies als wonen, werken en recreëren van elkaar gescheiden zijn.
De gemeentelijk stedenbouwkundige A.H. Rooimans tekende in samenspraak met stadsarchitect van Wageningen voor het ontwerp. Geïnspireerd door een uitbreidingswijk in Bazel ontstond het plan voor deze wijk. Rooimans maakte hierbij gebruik van het hoogteverschil van het terrein. Vanaf de Kapelweg circa vijf meter omhoog werd de Curacaolaan aangelegd en nog eens vijf meter hoger werd de Surimanelaan geprojecteerd. Deze wegen zijn aan noord- en zuidzijde ontsloten door de Bonairelaan en de Arubalaan. Hierdoor zijn er zichtlijnen ontstaan vanaf de hoger gelegen lanen. Om dit te versterken zijn de etagewoningen haaks op de lanen geprojecteerd, in zogenaamd strokenbouw. Door de bouwblokken haaks op de lanen te plaatsen ontstonden geen traditionele voor- en achterkanten. Daarmee verdween ook het onderscheid tussen openbaar en privégebied. Het gebied rondom de etagewoningen was volledige openbaar, en versterkte het idee dat men in het landschap woont.
Ook de architectuur van de etagewoningen is horizontaal geleed. De woningen aan de Curacaolaan zijn echter bewust gedraaid, om de ruimte af te baken. Aan de kopgevels gekeerd naar de weg is creatief aandacht aan het metselwerk gegeven.
De bouwmassa’s van de etagewoningen bestaan uit een souterrain waarin functies als bergingen en afvalopslag zijn ondergebracht. Hiermee blijft de ruimte tussen de etagewoningen open. Door de zorgvuldige plaatsing van de flats in strokenbouw is een evenwichtige afwisseling ontstaan tussen bebouwing en groen met fraaie doorzichten. Door deze oriëntatie kan zonlicht vrij toetreden in de woningen. De wijk trok na realisatie internationaal de aandacht.
De woningen aan de Surinamelaan en omgeving verkeren in relatief goede staat en worden ook zo onderhouden. Ook zijn de woningen qua architectuur vrij gaaf gebleven. Individueel zijn er echter ontwikkelingen te zien die de samenhang enigszins aantasten. De woningen zijn deels particulier eigendom en deels eigendom van woningcorporatie de Alliantie. De Alliantie verkoopt de woningen sinds enige tijd. Doordat de woningen voorheen in één hand werden beheerd en onderhouden was de eenheid van het complex lange tijd gegarandeerd. Deze eenheid is vanwege het behoud van de ruimtelijke en architectonische kwaliteiten van deze wijk van groot belang. Op initiatief van de Alliantie is daarom een overleg gestart, in eerste instantie met de gemeente, over de kwaliteiten van de wijk als geheel en over die van de individuele woningen. Dit met de intentie om bewoners van de wijk te attenderen op de bijzondere karakteristieken van deze wijk. De ‘vergunningplicht’ voor wijzigingen aan dit soort complexen is door de overheid versoepeld. Om te voorkomen dat individuele ingrepen de samenhang in de wijk verstoren is overleg en voorlichting hierover belangrijk. Bewustwording en draagvlak voor het gezamenlijk behoud van de kwaliteiten van gebouwen en wijk zijn daarbij het doel.
Naast de bouwregeling is voornamelijk het bestemmingsplan leidend in deze buurt. Dit laat weinig tot geen ruimte voor invulling van het openbare groengebied. Dit is natuurlijk ook niet wenselijk om verdichting en verrommeling van deze fraaie openbare ruimte te voorkomen.
Dat wil niet zeggen dat er helemaal geen mogelijkheden zijn voor aanpassingen of woningverbetering.
Bij de flatwoningen aan de Surinamelaan met oneven huisnummering, is in 2012 het exterieur gerenoveerd. Hierbij zijn isolerende maatregelen doorgevoerd als aan beglazing en dak. De bouwblokken aan de overzijde staan eveneens op het programma voor isolatie en woningverbetering. Een opvallend onderdeel van het plan is het plaatsen van een kozijn in een loggia ten behoeve van de vergroting en modernisering van de keuken. Deze ingreep is goed denkbaar als de eenheid gewaarborgd blijft door dit bij alle woningen gelijkvormig uit te voeren. (Bron: Jaaroverzicht Monumentenzorg 2012, Max Cramer, Sandra Hovens, Gerard Keijzer en Astrid van der Laarse)

Het gemeentelijk beschermd stadsgezicht is als zodanig door de gemeenteraad aangewezen op 26 april 1988. Dit gebied is gelegen tussen de Surinamelaan, Arubalaan, Kapelweg en Bonairelaan en is voor het grootste deel gebouwd in de jaren vijftig. Vanaf de Amersfoortse Berg werden 29 woonblokken zodanig gegroepeerd dat het achterliggende gebied van de Gelderse Vallei via brede zichtlijnen waarneembaar bleef. De flatgebouwen bestaan uit drie en vier verdiepingen met zadeldaken, gesitueerd volgens de toen gangbare stedenbouwkundige uitgangspunten van de strokenbouw. In de eenduidige architectuur werd vooral aandacht besteed aan de bakstenen kopgevels die op de hoofdwegen zijn georiënteerd. Binnen het volume van de bouwblokken zijn balkons gerealiseerd. De openbare groenstructuur rond de flatgebouwen zorgde door de zichtlijnen voor een sterk ruimtelijk karakter, waarbij het groen in de directe nabijheid van de flats als 'park' is vormgegeven, terwijl het gebied dat verder van de bebouwing is gelegen meer als 'bos' kan worden getypeerd. De zorgvuldig ontworpen samenhang tussen bebouwing, stedenbouwkundige- en groenstructuur met de fraaie doorzichten, waren in 1988 aanleiding om het complex op de lijst van de gemeentelijke beschermde stadsgezichten te plaatsen.
De zichtlijnen, die zorgden voor een sterk ruimtelijk karakter, dienen weer in ere te worden hersteld. Met name langs de Kapelweg dient het zicht vanaf de weg door het gebied heen gewaarborgd te worden. Dit betekent: geen hoge, afsluitende heesterbeplanting langs het voetpad aan de Kapelweg. (Bron: Bestemmingsplan Berg - Utrechtseweg: 4.1 Ruimtelijk kader plangebied)

Het gemeentelijk beschermd stadsgezicht is als zodanig door de gemeenteraad aangewezen op 26 april 1988. Dit gebied is gelegen tussen de Surinamelaan, Arubalaan, Kapelweg en Bonairelaan en is voor het grootste deel gebouwd in de jaren vijftig. Het werd ruimtelijk vorm gegeven door de Amersfoortse stedenbouwkundige ir. A.H. Rooimans. Kijkend vanaf de Amersfoortse Berg groepeerde hij 29 woonblokken zodanig dat het achterliggende gebied van de Gelderse Vallei via brede zichtlijnen waarneembaar bleef. Het plan werd in verschillende fasen gerealiseerd waarbij de stadsarchitecten D. Zuiderhoek en L.J. Linssen betrokken waren. De flatgebouwen bestaan uit drie en vier verdiepingen met zadeldaken, gesitueerd volgens de toen gangbare stedenbouwkundige uitgangspunten van de strokenbouw. In de eenduidige architectuur werd vooral aandacht besteed aan de bakstenen kopgevels die op de hoofdwegen zijn georiënteerd. Binnen het volume van de bouwblokken zijn balkons gerealiseerd. De openbare groenstructuur rond de flatgebouwen zorgde door de zichtlijnen voor een sterk ruimtelijk karakter, waarbij het groen in de directe nabijheid van de flats als ‘park’ is vormgegeven, terwijl het gebied dat verder van de bebouwing is gelegen meer als ‘bos’ kan worden getypeerd. Deze stedenbouwkundige opzet kreeg in de jaren vijftig nationale en internationale aandacht. De zorgvuldig ontworpen samenhang tussen bebouwing, stedenbouwkundige- en groenstructuur met de fraaie doorzichten, waren in 1988 aanleiding om het complex op de lijst van de gemeentelijke beschermde stadsgezichten te plaatsen. De zichtlijnen, die zorgden voor een sterk ruimtelijk karakter, dienen weer in ere te worden hersteld. Met name langs de Kapelweg dient het zicht vanaf de weg door het gebied heen gewaarborgd te worden. (bron: Toetsingskader beschermd stadsgezicht behorend bij de regels van Bestemmingsplan Berg - Utrechtseweg)

David Zuiderhoek: Architect met twee gezichten

De invloed van David Zuiderhoek (1911-1993) op de naoorlogse stad kan nauwelijks worden overschat. Kruiskamp, Randenbroek, Soesterkwartier en Koppel zijn deels van zijn hand. Binnenkort verschijnt een overzichtswerk van deze architect en stedenbouwkundige.

Als Johan Galjaard van SVP Architectuur en Stedenbouw een overzichtskaart op tafel legt, wordt in een oogopslag duidelijk hoever de stedenbouwkundige hand van Zuiderhoek reikt in Amersfoort. De puntenwolk van ruim veertig stedenbouwkundige en architectonische werken beslaat nagenoeg de hele schil rondom het oude centrum tot aan het Valleikanaal. Van het Russisch ereveld tot basisschool De Magneet in het Soesterkwartier en van riante woonhuizen op de Berg-Noord tot aan de oudevandagenwoningen in Kruiskamp. Als geen ander drukte Zuiderhoek zijn stempel op deze naoorlogse wijken.

Galjaard is een van de vier auteurs van de monografie die begin volgend jaar het licht ziet. Meer dan 400 werken van Zuiderhoek worden beschreven in het boek dat hij schreef met de architectuurkenners Dorothee Segaar-Howeler, Anton Groot en Max Cramer. ,,Van Leeuwarden tot Kerkrade'', schetst Galjaard de reikwijdte van het boek. ,,Zuiderhoek heeft veel betekend voor Amersfoort, maar daarmee is hij nog geen typisch Amersfoortse architect. Zijn invloed is in heel Nederland zichtbaar.''

Hoewel het Amersfoortse bureau SVP Architectuur en Stedenbouw aan 't Zand een rechtstreekse voortzetting is van het in 1984 opgeheven Baarnse ontwerpbureau Zuiderhoek, heeft Galjaard de befaamde architect nooit ontmoet. Uit gesprekken met collega's die hem wel van nabij kenden, komt een beeld naar voren van een zeer getalenteerde architect, maar ook van een man die niet altijd gemakkelijk was in de omgang. ,,Zuiderhoek kon op zeer charmante wijze mensen voor zich winnen, maar kon medewerkers ook compleet afbranden of uitfoeteren in het bijzijn van anderen.''

Smallere beurs

Dat dubbele gezicht kan ook teruggevonden worden in zijn Amersfoortse werk. Zuiderhoek bouwde riante villa's en landhuizen voor de welgestelden op de Berg, maar ook rijen portiekwoningen voor mensen met een smallere beurs in de vroeg naoorlogse uitbreidingswijken.

,,In Amersfoort is hij vooral bekend geworden door de huurwoningen en de stedelijke uitbreiding in de vorm van de bloembladen rond het centrum'', zegt Galjaard. ,,En daarmee ook van het idee van de radiale hoofdwegen door die nieuwe buurten die allemaal leiden naar of uitkijken op de Onze Lieve Vrouwetoren. Dat stedenbouwkundige plan werkte hij uit met zijn rechterhand Arie Rooimans. Die kende hij nog van het gerenommeerde Rotterdamse bureau Granpre Moliere en die had hij in 1946 gevraagd naar Amersfoort te komen om hem te assisteren.''

,,Aan het dubbele woonhuis op de Abraham Kuyperlaan in het Bergkwartier is te zien dat Zuiderhoek een romanticus was, maar tegelijk ook modern wilde zijn'', legt Galjaard uit. ,,Het huis heeft aan de voorkant een boerderijachtig uiterlijk, een beetje Engelse cottagestijl. Maar het heeft aan de voorkant een groot raam, wat niet gebruikelijk was. En aan de achterkant is de daklijst opgetild tot aan de tweede verdieping. Dat zorgt voor veel meer ruimte en licht. Traditioneel en modern lopen hier door elkaar.''

Randenbroek

Maar wie Zuiderhoek echt wil leren kennen, moet naar het oosten. Naar de Rossinistraat in Randenbroek, naar de Cabralstraat in Kruiskamp en de Beethovenweg in Randenbroek. Die moet gaan fietsen naar De Ganskuijl waar de flats nu bezwijken onder de slopershamer en doorrijden naar het eind van het Soesterkwartier of naar Jericho. Hier staan de rijtjeswoningen en de portiekflats waarin vele generaties Amersfoorters hun thuis vonden en opgroeiden.

Het zijn de wijken die nu vaak negatief in de krant komen met problemen als hangjongeren, brandstichting of geweld. Een deel van de woningen gaat nu zelfs tegen de vlakte ten faveure van de broodnodig geachte stadsvernieuwing. Maar wie dat wil, kan in de bakstenen gevelpartijen in De Ganskuijl subtiele ornamenten ontdekken, die ziet dat de flatwoningen aan de Arubalaan ruim een meter breder zijn dan de gebruikelijke sociale huurwoningen. En die verbaast zich over de zee van groene ruimte die er zit tussen de portiekflats in Randenbroek.

,,Zuiderhoek en Rooimans hebben hun uiterste best gedaan om mensen op een prettige en leuke manier te laten wonen. Ze vonden dat de volkshuisvesting net zo goed moest zijn als de behuizing van Amersfoorters met een betere baan. Daar zijn ze zeer goed in geslaagd. Met heel weinig geld, want dat was er niet, zo vlak na de oorlog, maar met des te meer vakmanschap.'' Als voorbeeld noemt Galjaard de bomenbuurt in het Soesterkwartier.

Kloek

Dit achterste deel van de wijk trok jarenlang bekijks van stedenbouwkundigen en architecten van over de hele wereld. ,,De kloeke flatgebouwen aan het Vreeland hebben aflopende lessenaarsdaken en staan gestaffeld, dus schuin op de straat. Zuiderhoek had ze ook met een plat dak en evenwijdig aan de straat kunnen ontwerpen, maar dit ontwerp pakt veel beter uit. Het biedt veel meer ruimte op straat en voor het groen tussen de flats.''

Ook de eengezinswoningen in de bomenbuurt kennen veel praktische en kenmerkende details. Die gaan van de waaiervormige sierbestrating in het wegdek tot het ontbreken van lantaarns op straat. De afwezigheid van tuinhekjes draagt bij aan het ruimtelijke gevoel van deze woonstraten. Net als het gegeven dat de woningen niet met de voor- of achterkanten aan elkaar grenzen, maar dat de voorzijde van het ene bouwblok aankijkt tegen de achterzijde van het volgende blok, de 'strokenverkaveling'. Die aandacht voor openbare ruimte en details onderscheidt Zuiderhoek van zijn compagnon Rooimans. Galjaard: ,,Die was minder poetisch en sensibel.''

Zuiderhoek herhaalde zichzelf vaak in zijn architectuur. De kenmerkende bovenlichten (raampartijen boven de voordeur) van de woningen in de bomenbuurt vinden hun oorsprong in de stadswoonhuizen pal naast de Koppelpoort aan de Kleine Spui. Met een geweldig gevoel voor verhoudingen en historisch besef bouwde Zuiderhoek hier direct na de oorlog een viertal woningen die zich perfect voegen naar de middeleeuwse maat en schaal en het materiaal van de omgeving van de Koppelpoort. Galjaard ziet hierin eens te meer 'de hand van de meester'.

School op pootjes

Een ander mooi en geslaagd ontwerp is de openbare basisschool 'Prof. Dr. Ph. Kohnstammschool' aan de Evertsenstraat in de wijk Koppel. Het heet in de volksmond ook wel de 'school op pootjes', omdat het handenarbeidlokaal op een aantal zuilen staat en met de rest van het gebouw wordt verbonden door een trappenhuis. Na een kostbare en tijdrovende restauratie zit er nu een kinderdagverblijf in. De school is in gebruik bij De Vlindervallei.

Dat de Kohnstammschool beschikt over opvallend hoge glaspuien is geen toeval. Galjaard stelt dat de maatvoering van de raampartijen bij Zuiderhoek duidelijk iets zegt over de functie. ,,Kijk maar naar de rijtjeswoningen aan de Scheltussingel. De ramen op de begane grond beslaan bijna de hele gevel, bijna als bij de latere doorzonwoningen. Dat wijst erop dat hij de woonkamer als een open en publieke ruimte beschouwde. De bovenverdieping daarentegen is bijna geheel gesloten, prive. Daar zie je een paar kleine verticale raampjes, maar vooral een bakstenen wand.''

Het is gemakkelijk de loftrompet te steken over het werk van Zuiderhoek. Maar heeft de architect dan helemaal niets verkeerd gedaan in Amersfoort? Toch wel, vindt Galjaard, al is het niet veel. Hij wijst op een foto van het ontwerp van een dubbel woonhuis aan de Hogeweg 72-76, opgetrokken uit geel baksteen met forse raampartijen op de begane grond en eerste verdieping en een grote kunststof gevelplaat. ,,Dit vind ik zijn minst geslaagde ontwerp. Een beetje armetierig en het draagt naar mijn mening niet echt zijn handtekening.''

DHV

De kroon op het werk van Zuiderhoek is volgens Galjaard het hoofdkantoor van ingenieursbureau DHV aan de Laan 1914. Het in 1970 opgeleverde gebouw is een van de laatst overgebleven authentieke kantoortuinen in Nederland. Het bestaat uit zeshoekige, op kolommen geplaatste vloervelden met grote raampartijen die het uitbundige groen van de omgeving onbeperkt binnenlaten en die sterk doet denken aan de vorm van een honingraat.

,,Van de kantoortuinen die er nog zijn, is dit veruit de meest flexibele en duurzame'', oordeelt de Amersfoortse SVP-architect. ,,De grote verdienste van Zuiderhoek bij dit kantoor is dat hij op tijd wist te stoppen. Bij een andere bekende kantoortuin, die van Centraal Beheer in Apeldoorn, heeft de architect zich tot in detail bemoeid met het gebouw, tot aan de werkplekken toe.''

,,Zuiderhoek ontwierp de buitenvormen en de binnenruimtes van DHV, maar ging niet verder dan dat. Daardoor is het gebouw uiterst flexibel geworden en kon het gemakkelijk aangepast worden aan de eisen van de moderne tijd. In dat opzicht was Zuiderhoek zijn tijd ver vooruit.''

Gehecht

Zuiderhoek zei zelf over zijn DHV-ontwerp, geheel in de geest van de jaren zeventig: ,,Ik ben nogal gehecht aan dit gebouw, haast omdat 't geen architectuur is. En laten we eerlijk zijn, is 't niet de grootste opgave voor de architekt om zo veel mogelijk terug te treden?''

Hierdoor is het DHV-hoofdkantoor volgens Galjaard 'het meest stedenbouwkundige' gebouw van Zuiderhoek geworden: een verzameling van grotere en kleinere plekken binnen een gevelscherm dat de bosrijke omgeving tot diep in het gebouw voelbaar maakt.

Dat Galjaards constatering geen loze kreet is, mag blijken uit het feit dat het ruim 45 jaar oude DHV-pand dit jaar door de Dutch Green Building Council werd uitgeroepen tot een van de duurzaamste kantoren van Nederland. Na een grondige verbouwing weliswaar, maar toch.

Beheerder van deze pagina
Peter Scheffer, webmaster@kapelweg-amersfoort.nl

Foto achtergrond
Burgemeester Hermen Molendijk bij de vijfde flat aan de Kapelweg - nrs. 169 t/m 179 (Foto: Willem van Dam, ca. 1960)